ديدار خانم، من زن خوش‌قامتی هستم که در پایتخت زندگی می‌کنم. کار من این است که در آشپزخانه کار می‌کنم و غذای خوب می‌آموزم. من عاشق گاهی اوقات آشپزی کردنم، چون حس خوبی دارد که غذایی را برای دیگران آماده می‌کنی. من غذاها را با عطارد آشپزی می‌کنم، به این ترتیب که همیشه مردم را راضی می‌کند.

یکی روز، من داشتم در آشپزخانه کار می‌کردم که ناگهان شنیدم که مردی در خونه صحبت می‌کرد. او به نظر می‌رسید که مردی غرورمند و با شکوه بود، اما صدایش به گونه‌ای بود که می‌شد به سختی او را بفهمید. او گفت که از زنی خوش‌قامت در آشپزخانه استفاده می‌کند که غذاهایش فوق‌العاده است.

من از روی کنجکاوی نزدیک شدم تا ببینم که چه کسی در خونه صحبت می‌کند. من از پشت در به داخل نگاه کردم و دیدم که مردی با لباسی زیبا و با شکوه در آشپزخانه ایستاده بود. او به نظر می‌رسید که در حال صحبت با مرد دیگری است.

من نزدیک شدم تا به حرف‌های او گوش بدم. مرد با شکوه گفت: "من به زنی نیاز دارم که به من غذاهای خوبی بآموزد. زنی که بتواند غذاهایی را بآشپزد که دیگران راضی شوند."

من از روی کنجکاوی به او نزدیک شدم و گفتم: "من می‌توانم غذاهایی را به شما بآموزم. من آشپزخونه را خوب می‌دانم."